Czym jest życie i kim jest człowiek według Wertera?

Czym jest życie i kim jest człowiek według Wertera? – rozprawka

Każdy nowo narodzony człowiek dostaje akt urodzenia, aby w przyszłości wiedzieć, jakie nosi nazwisko, skąd pochodzi, ile ma lat, czy kim są jego rodzice. Jednak żadne dokumenty nie pozwalają określić jednej rzeczy: przeznaczenia.

I tak naprawdę nikt nikogo nie może uświadomić w tym względzie, ponieważ sęk w tym, aby człowiek wiedział sam, jakie ma cele w życiu. I o tych sprawach przypomina Werter w jednym ze swych licznych listów napisanych do przyjaciela: ?Wszystko przesuwa się przede mną, uśmiecham się i wnikam w ten świat, rozmarzony?.

Werter kocha ludzi, a w szczególności dzieci, dlatego im, jako istotom zupełnie bezbronnym i niewinnym wszelkiego zła, potrafi wybaczyć wszystkie błędy. Ale zdaje sobie sprawę, że nie wzięły się one znikąd, gdyż ich głównym źródłem są niedobre nawyki, przekazywane im poprzez relacje dorośli-dzieci. Dlatego dorosłych traktuje jako odpowiedzialnych za to, iż młode pokolenia nie potrafią znaleźć sobie swojego miejsca na świecie: ?(?) także dorośli wałęsają się po tej ziemi podobni dzieciom, równie jak one nie wiedząc wcale, skąd się wzięli i dokąd zmierzają i że tak samo nie kierują swych czynów ku prawdziwym celom i tak samo podlegają rządom łakoci i łozowej rózgi?.

Oskarża ich zatem o brak sprecyzowanych planów, do których dążyliby wytrwale aż do ich realizacji. Według Wertera ta właśnie ?gonitwa za celem? i jego zdobycie jest gwarantem posiadania szczęścia ? nie sława, nie pieniądze, ani zaszczyty: ?(?) najszczęśliwszymi są właśnie ci, którzy (?) z należytym respektem przemykają koło szuflady, gdzie mama chowa pierniczki?.

Młodzieniec z niemałą pogardą pisze o osobach, których egzystencja ogranicza się wyłącznie do zaspokojenia swych potrzeb i ziemskich zachcianek. Według niego ludzie ci są pozornie tylko usatysfakcjonowani z tego, co udało się zdobyć i mówią, że niczego więcej już im nie brakuje, a spowodowane jest to głównie koniecznością zrezygnowania z własnych planów, a co się z tym wiąże ? chęcią ?zatuszowania? swej porażki: ?owo uspokojenie co do niektórych poszukiwań naszych polega jeno na marzycielskiej rezygnacji?.

Werter smuci się, że społeczeństwo dzielone jest na warstwy, określone dalej jako ?lepsze? i ?gorsze?. Zdaje sobie sprawę, że ludzie nigdy nie będą równi, ale mimo wszystko zwraca wielką uwagę na konieczność wzajemnego poszanowania: ?ludzie pewnej klasy będą się zawsze trzymać w zimnym oddaleniu od prostego ludu, jakby sądzili, że stracą skutkiem zbliżenia?.

W miarę rozwoju akcji szybko wychodzi na jaw typowe dla tejże epoki romantyczne usposobienie bohatera, który poczyna obnosić się ze swymi uczuciami w sposób tak wzniosły i górnolotny, co aż powoduje nie tyle litość dla jego rzekomego nieszczęścia, ile spore znudzenie (przynajmniej w moim przypadku).

Uważam, że fabuła książki pozostaje cały czas tak samo mało interesująca, ze względu na ciągłe narzekania Wertera na swój los, zawężenie jego pola widzenia i centrum uwagi wyłącznie wokół nieosiągalnej ukochanej i praktycznie jeden, dostatecznie męczący czytelnika wątek, który szybko okazuje się być nieciekawy i nie wnoszący nic intrygującego czy ekscytującego. Werter ciągle pisze o Lotcie, o tym, co robi ? a więc wynika stąd, że według niego miłość powinna zawsze znajdować się na pierwszym miejscu w życiu człowieka: ?czym byłoby nasze życie bez miłości??.

Bohater uwielbia rozmyślać. Filozofia i romantyzm ? to dwa ?atrybuty?, którymi nieustannie operuje. Nie szczędzi żadnych słów, w których wypowiadaniu posługuje się emocjami, które bardzo często zdają się być mocno przesadzone.

Ale nie dla Wertera ? sądzącego, że użalanie się nad sobą dopomoże mu w jego nieszczęściu. Dla niego miłość nabiera nowych ?parametrów?, gdy poznaje Lottę, i to ona staje się właśnie jego sensem życia. Odtąd myśli Wertera krążą wyłącznie wokół tego tematu. Aż do śmierci?

Opracowanie: Marta Akuszewska

hastagi na stronie:

#czymże jest życie lalka#czymze jest zycie rozprawka

Authors

Related posts

Top